فرجام اعتزال به قلم عاطفه میرزائی
پارت نود و سوم :
***
صبح بهاری غم‌انگیز و مملو از دردی برای آن‌ها رقم خورده بود. تعداد حضارِ کمی که در مراسم بودند، با صورت‌های ماتم زده به فرهاد که با صورت درهم و غم‌زده خیره به تپه‌ی خاکی پوشیده از گل‌برگ‌های سرخ بود، نگاه می‌کردند. مراسم به‌حدی غریبانه برگزار شده بود، که دل حاضرین را بیشتر به درد آورد. دو مرتبه غم و غصه در دل سرمه جا گرفت. باز هم مصیبت یک عزیزی را تجربه کرد. داغ زنی به دلش ما
لطفا صبر کنید...
شادان
0چقد دلم سوخت براشون ..